فصل در معرفت سقنقور « و خواص او « 1 » » سقنقور « 2 » جانوريست مانند سوسمار . ( و ) بهترين آن باشد كه در فصل بهار گيرند . ( و ) سقنقور اصلى كمتر بدست « 3 » افتد « 4 » ( و نادر حاصل باشد ) . و ( از او ) بهترين اندام « 5 » ناف و شكم و گرده باشد . و تازه بهتر از نمكسود باشد « 6 » . و از جهت ضرورت نمكسود به كار دارند ، كه تازه به كار نتوان داشت . خاصيّت سقنقور « خاصيّت او « 7 » » آنست كه « چون بخورند « 7 » » قوّت باه ضعيف « 8 » چنان غلبه كند كه ساكن نشود مگر بچيزهائى « 9 » كه تسكين باه كند ، مانند كوك ، و شورباى عدس ، و امثال آن بخورند . و از داروهاء ترياق است . ( و ) آنها را كه رنج « 10 » سردى باشد كه تعلّق باعصاب دارد ، بغايت نافع باشد .

--> ( 1 ) - تنها در - ع - است ( 2 ) - ج ، ن ، م : و او ( 3 ) - م ، ج ، ن : كم بدست ( 4 ) - ع : آيد ( 5 ) - ع : اندام او ( 6 ) - ( باشد ) در ج ، ن ، نيست ( 7 ) - تنها در - ع - است ( 8 ) - كلمهء ( ضعيف ) در م نيست ( 9 ) - ع : مگر چيزهاء ( 10 ) - ع : ترياك است آنها را كه رنج - ج . ن : ترياق و آن را كه رنج - م : ترياق است و آن را كه رنجهاى .